نميخوام گلايه کنم.

[کنستانتین]

نمیخوام گلایه کنم,ولی گلایم میاد.

اصلا دوست ندارم در باره با گلایه هام حرف بزنم ولی انگار تو گلوم گیر کردن.نه پایین میره با کلی آب و آبمیوه و شربت...,نه بیرون میاد با حرکاتی مثل پس کله ای با دست و پا و لوازم جانبی که همین جا جا داره از دوستان و دست اندر کارانی که زحمت کشیدن برای بیرون اومدن گلایه هام کمرمو کبود کردن تشکر کنم و تاکید کنم که یه روزی (حتما )جبران میکنم.
اصلا حرفم نمیاد ولی اینقدر دورم شلوغه که آدم نمیتونه راحت سر جاش بشینه.
میخوام برم یه جای ساکت که حتی قناری ها هم آواز نخونن.سکوت مطلق.هیچ صدایی.
احساسات هم چه کارایی با آدم میکنه ها , امان از این کودک درون.
خلاصه اینکه زود از یه چیزی خسته میشم.حوصلمو سر میبره.(حتی از غذا خوردن هم خسته میشم).
اه. بچه چقدر گلایه میکنی.بسه دیگه.
این کودک و بالغ والد درونم با هم مشکل دارن.با این یکی خوب میشی اون یکی باهات بد میشه.میخوای همه رو راضی نگه داری نمیشه.
میخوام بگم از نگفته های زندگی.ولی زبونم مهر سکوت روش خورده از طرف اماکن گفته تا جواز حرف زدنتو نیاری اجازه حرف زدن نداری.
بعضی وقتا که اطرافم خالی میشه ای حال میکنم.زندگی میکنم.در آرامش و سکوت.
زیاد نوشتم نه.
همش این دستام میخوان بنویسن.زبونم که اجازه حرف زدن نداره,ولی دستام که میتونه حرف خودشو منو با هم حالا یه جوری صلاح میریم,بزار اول حرف من,اااااااااا.تو دست منی در اختیار منی بعد میخوای از دست خط قشنگت بگی؟؟؟؟
دستمم باهام بد شده .
وقتی رقصشو هنگام تایپ نگاه میکنم بهش حسودیم میشه.
خوب دیگه من که گلایه ای نگردم , کسی هم گلایه ای نشنید , من شما رو ندیدم , شما هم منو ندیدید.این پست وجود خارجی نداره , بعد از این که این پست رو خوندید پست خود به خود از بین میرود.
امضا
دیوید کاپر فیلد
چقدر بهت گفتم بچه فیلمای تخیلی و جاسوسی نگاه نکن,اینم از اثراتش.
راستی دلم هوای معما کرده . هر کسی معمای خشگل داره ممنون میشم ازش که بزاره با جوابش که من زیاد خودمو خسته نکنم.